By. Nabila ika

Rembulanku sempurnoku

Panjenengan sinari sang qalbu

Panjenengan ana ning wengiku

Mboten wonten sinar kang nyandingi sinarmu

Permata ning uripku

Adem tentrem atiku ning sandingmu

Mboten wonten dining ingkang ngalahi sirahmu

Panjenengan wonten ning langit paningalku

Panjenengan owah wengiku kayata siyang

Panjenengan owah wengiku dados padang

Saestu mboten saget kulo apusi

Sinarmu bagus, duh purnomo sempurno

Rembulanku sempurnoku

Panjenengan pepaes ning wengiku

Kadekno kulo pengagummu

Maring gusti panciptomu